روزنامه جوان امروز نوشت:به رغم فراخوان گسترده رسانه هاى ضد انقلاب براى حضور هواداران ميرحسين، کل جمعيت حاضر در نماز جمعه ديروز حتى از نمازگزاران نماز جمعه هاى معمولى در ايام ماه رمضان کمتر بود. اين در حالى بود که اکثريت حاضران را نيز نمازگزاران مدافع نظام و انقلاب تشکيل مى دادند.
به گزارش ايرنا در ادامه اين مطلب آمده است:در نماز جمعه هاى باشکوه که معمولاً در روزه جهانى قدس يا با حضور رهبر معظم انقلاب برگزار مى شود، صف نمازگزاران در خيابان طالقانى تا بعد از ميدان فلسطين و تقاطع ولى عصر(عج) ادامه مى يابد اما در نماز جمعه ديروز، اين صف به ميدان فلسطين هم نرسيد.
هواداران موسوى و هاشمى که با علامت هاى سبز خود را مشخص مى کردند، به صورت پراکنده در جمعيت حضور داشتند و رفتار آنها مورد سرزنش نمازگزاران مؤمن قرار مى گرفت. البته تعدادى از آنها در گروه هاى 100 نفره در چند نقطه نماز جمعه تجمع کرده بودند تا به صورت هماهنگ شعار بدهند.
پس از چند هفته غيبت آيت الله هاشمى رفسنجانى در قامت امام جمعه موقت تهران، حضور وى بهانه اى شد تا دو کانديداى اصلاح طلب در انتخابات راهى دانشگاه تهران شوند. اين نکته از آنجا اهميت دارد که ميرحسين موسوى پس از 20 سال اولين بارى بود که پا به نماز جمعه مى گذاشت و چشمان نمازگزاران به جمال آخرين نخست وزير ايران که مدعى راه بنيانگذار کبير انقلاب است، روشن شد.
البته ظاهراً در اين 20 سال وى فراموش کرده است که فلسفه نماز جمعه چيست و آن را با يک ميتينگ سياسى اشتباه گرفته بود. چراکه روز قبل از آن، هواداران خود در انتخابات را به حضور سبز (!) در نماز فراخوانده بود.
آقاى موسوى در اين فراخوان تنها نبود و بسيارى از رسانه هاى غربى و صهيونيستى از چند روز قبل به صورت هماهنگ او را در اين امر يارى کردند و از آنجا که مى دانستند گروه خون موج سبزى ها با نماز جمعه همخوانى ندارد، براى اينکه از ثواب نماز جمعه بى بهره نمانند (!) مجبور شدند به آموزش شيوه خواندن نماز جمعه بپردازند.
تيپ برخى از آنها آنقدر جالب بود که در کلام مردم نماز گزار، به «نماز اولى ها» مشهور شدند. وقتى برخى نمازگزاران از چند نفر آنها پرسيدند نماز جمعه چند رکعت است، با اطمينان خاصى پاسخ دادند: چهار رکعت.
يکى از نمازاولى ها، که دراين هواى گرم تابستانى حوصله اش سر رفته بود با عصبانيت از مسؤولان برگزارى نماز پرسيد : «پس اين نماز جمعتون کى برگزار مى شه»، آن مسؤول در پاسخش گفت: «مگه شما تا حالا به نماز نيامده ايد، هنوز دو ساعت تا ظهر مانده است.» وى در پاسخ به آن مسؤول با پرخاش گفت: «نه ما براى نماز نيامده ايم ما براى تظاهرات آمده ايم.»
شاهدان عينى چند نفرى را مشاهده کرده بودند که با سگ هاى خود در اطراف دانشگاه تهران محل برگزارى نماز جمعه حضور يافته بودند. ظاهراً برنامه ريزان شبکه هاى ماهواره اى، اين نکته را فراموش کرده بودند که گوشزد کنند فضاى نماز جمعه با پارک يا پارتى هاى مختلط متفاوت است.
تعدادى از حاميان موسوى در خيابان انقلاب و خيابان 16 آذر جلوتر از امام جمعه نشسته بودند و وقتى مسؤولان به آنها تذکر دادند که اينجا جلوتر از امام است و نمى توانيد اقتدا کنيد با جيغ و داد واکنش نشان دادند.
با آغاز سخنرانى رئيس شوراى سياستگذارى ائمه جمعه، تعدادى معدود، هماهنگ با هم به شعارهايى در حمايت از هاشمى و موسوى پرداخته و سعى در اختلال در سخنرانى حجت الاسلام تقوى داشتند که وى بى اعتنا به اين شعارها، سخنان خود را تا انتها ادامه داد و فلسفه نماز جمعه در حکومت اسلامى و وظيفه امام جمعه را تشريح کرد.
با حضور هاشمى رفسنجانى در جايگاه نماز، به جاى رويه مرسوم شعارهاى انقلابى اين عده معدود با سوت و کف در مصلاى نماز از او استقبال کردند که وى مجبور شد در اول سخنان خود تذکر دهد که قداست جايگاه نماز جمعه را حفظ کنند.
نماز اولى ها ظاهراً آموزش هاى ديگر نيز ديده بودند که از جمله آنها شعارهاى خاص بود. شعارهايى همانند «مرگ بر روسيه»، «مرگ بر چين»، «هاشمى هاشمى سکوت کنى خائنى»، «موسوى آزاده آماده ايم آماده» و .... که هماهنگ با هم سر مى دادند.
پس از پايان خطبه هاى نماز جمعه اکثر حاميان ميرحسين از جاى خود بلند شده و جايگاه را ترک کردند و به جاى اقامه نماز با رفتن به سمت درهاى دانشگاه، به سردادن شعارهاى تحريک آميز مشغول شدند. شيوه نماز خواندن تعداد باقى مانده نيز موجب انبساط خاطر نمازگزاران مؤمن شد.
عدم حضور محمد خاتمى در نمازجمعه اين هفته با اعتراض هواداران موسوى همراه شده بود، اين افراد مدعى بودند که خاتمى آنها را تنها گذاشته است.
حضور دانشجويانى که در مصاحبه با خبرگزارى ها اعلام کرده بودند که از دانشگاه هاى آزاد شهرستان ها به محل نماز جمعه آورده شده اند جاى تامل فراوان داشت.
سايت پسر هاشمى با گافى بزرگ جمعيت حاضر در نماز جمعه را ۵/۱ ميليون نفر تخمين زده بودند، اين در حالى است که کل جمعيت، کمى بيشتر از تعداد روزهاى عادى نماز جمعه بود.