شب نوزدهم ماه مبارک رمضان است.مردم گروه گروه وارد مصلای بیت المقدس اراک میشوند تا در مراسم معنوی این شب شرکت کنند.

اکثر خانواده ها و خانمهایی که بچه کوچک دارند به خاطر وسعت مصلا و راحتی بچه هایشان این مکان را برای شب زنده داری انتخاب میکنند.وقتی از درب خیابان دانشگاه به اتفاق همسر و کودک دوساله ام وارد مصلی شدم،چیزی که بیش از همه جلب توجه میکرد فضای کافی برای جمعیت عزادار بود.قسمت عقب مصلی و نیز قسمت انتهایی (مقابل خیابان دانشگاه)توسط پرده ای برای خانمها جدا سازی شده بود.به خودم آفرینی گفتم که عجب جایی را برای مراسم امشب انتخاب کرده ام.از همسرم خدا حافظی کردم. خودم جلوی پرده نشستم و همسر و کودکم در قسمت انتهایی پشت پرده نشستند و با شروع دعای افتتاح میرفت تا حالمان عوض شود .اشک از چشمانمان جاری بود و رو به خدا در حال تضرع و زاری بودیم. تا اینکه سرو صدای عقب مصلی و پشت پرده توجهم را برهم زد!!!

در کمال ناباوری دیدم ماموران انتظامات آقا!!! وارد قسمت خواهران شده اند! در حال جمع کردن پرده حایل هستند و جمع کثیر خواهران عزادار را آنهم در وسط دعا به زور داد و بیداد مجبور به اخراج از فضای عقب مصلی میکنند!!!

با توجه به اینکه قسمت فضای سمت راست خواهران مملو از جمعیت شده بود اکثر این خانمها با بچه های کوچک  در آغوش،مانده بودند که چه کنند ؟!!!اگر از ابتدای مجلس گفته بودند که اینجا ننشینند یا پرده ای در کار نبود ،آنها، گلی به سرشان میریختند ولی الان وسط دعا و مراسم چه کنند؟خیلی از آنها به خانه هایشان برگشتند و خیلی هایشان با هدایت مامورین انتظامات آقا!!به حیاط پشتی مصلی رفتند اما با نگرانی از خنک بودن هوا برای کودکانشان  !  و با این شکایت در دلشان که آیا در شب ضربت خوردن مولی علی (ع)باید پرده حایل را به زور مردان!آنهم در وسط مراسم جمع کنند!!

شاید با خود میگفتند ای مردان شیعه و مسلمان اراکی بهتر است قبل از نگرانی از بیرون آوردن خلخال از پای زنان صاحب کتاب ،(بنا به فرموده مولی علی)نگران بی حرمتی به زنان فاطمی خود باشید!!!!