نمايندگان اين سخنان رهبري را يادشان رفت؟
هفته گذشته در جريان جلسه مجلس شوراي اسلامي براي بررسي صلاحيت سجادي براي پست وزارتخانه ورزش و جوانان اتفاقي افتاد که تحليلهاي مختلفي را در رسانه هاي مختلف از جمله صدا وسيما در پي داشت.
در اين جلسه هنگام سخنراني رييس جمهور در دفاع از وزير پيشنهادي خود تعدادي از نمايندگان با دو دو گفتن هاي متمادي و بلند براي لحظاتي کوتاه اجازه سخنراني به احمدي نژاد ندادند. اين دو دو گفتن ها که به معني مخالفت اين تعداد از نمايندگان با سخنان رييس جمهور بود در حالي با صداي بلند فرياد شد که دو سال قبل در چنين روزهايي نمايندگان مجلس هشتم از زبان رهبر معظم انقلاب شنيده بودند:"مجلس جاى گفتگوست. سطح گفتگوها هم علىالقاعده بالاست؛ چون سطح فکر و علم و معرفت دوستان بحمداللَّه بالاست. اظهارنظر ميشود، مشورت ميشود، جاى مشاوره است. آنى که من ميخواهم تأکيد کنم و به همهى شما برادران و خواهران عرض کنم، اين است که روحيهى تحمل حرف مخالف را در مجلس بالا ببريد. يک چيزى برخلاف نظر شماست؛ خوب، بگويد؛ آسمان که به زمين نمىآيد. گوش کنيد، بعد هم با استدلال آن را رد کنيد. اگر وقت رد کردن و جواب گفتن نداريد، برطبق آن رأى ندهيد، عمل نکنيد. اگر رفيقى، دوست و آشنائى داريد که ميخواهيد ذهن او را روشن کنيد، خيلى خوب، آهسته به او بگوئيد. نگذاريد گفتنها و اظهار نظر کردنها ابتر و ناقص بماند. متأسفانه در مجالس ما از اوائل هم اين حالت بود که يک عدهاى وسط صحبتى، وسط حرفى، پرخاشگرانه صدا را بلند کنند و حرف بزنند. من يادم هست زمان رياست جمهورى يک بار رفتم مجلس براى يک موضوعى، يک سخنرانى در مجلس داشتم؛ سخنرانى طولانى و مفصلى هم شد. يکى از نمايندگان که با ما دوست هم بود، اما زاويه داشت ديگر - از لحاظ افکار سياسى، يک زاويهاى با ما داشت؛ که آن وقتها ميدانيد يک مقدارى برخوردها تند و تيز بود - از آن ته مجلس هى شروع کرد با صداى بلند حرف زدن؛ به قول آقايان پارازيت دادن. من ميگفتم خوب، برادر عزيز! من حرفهايم را ميزنم، شما هم قبول نکن؛ اينکه اشکالى ندارد. ساکت ميشد، اما بعد از يک لحظهاى باز صدايش را بلند ميکرد. او را بعد ديدم، گفتم شما چرا اينجورى ميکنيد؟ خوب، حرف را گوش کنيد؛ بعد هم بيائيد شما بايستيد آنجا - مجلس است، مال شماست - حرف خودتان را بزنيد. من که آمدم حرف بزنم، رئيس جمهورم، ميروم بيرون؛ مجلس در اختيار شماست؛ هرچه خواستيد، بگوئيد. گفت نه، نکتهاش اين است که شما وقتى ميگوئيد، در دل بعضىها اثر ميگذاريد؛ من ميخواهم از همين اثر جلوگيرى کنم! خوب، اين يک روشى است؛ اما به نظر من روش مجلس شوراى اسلامىِ مجمع نخبگان جامعهى اسلامى نيست."
در اين جلسه هنگام سخنراني رييس جمهور در دفاع از وزير پيشنهادي خود تعدادي از نمايندگان با دو دو گفتن هاي متمادي و بلند براي لحظاتي کوتاه اجازه سخنراني به احمدي نژاد ندادند. اين دو دو گفتن ها که به معني مخالفت اين تعداد از نمايندگان با سخنان رييس جمهور بود در حالي با صداي بلند فرياد شد که دو سال قبل در چنين روزهايي نمايندگان مجلس هشتم از زبان رهبر معظم انقلاب شنيده بودند:"مجلس جاى گفتگوست. سطح گفتگوها هم علىالقاعده بالاست؛ چون سطح فکر و علم و معرفت دوستان بحمداللَّه بالاست. اظهارنظر ميشود، مشورت ميشود، جاى مشاوره است. آنى که من ميخواهم تأکيد کنم و به همهى شما برادران و خواهران عرض کنم، اين است که روحيهى تحمل حرف مخالف را در مجلس بالا ببريد. يک چيزى برخلاف نظر شماست؛ خوب، بگويد؛ آسمان که به زمين نمىآيد. گوش کنيد، بعد هم با استدلال آن را رد کنيد. اگر وقت رد کردن و جواب گفتن نداريد، برطبق آن رأى ندهيد، عمل نکنيد. اگر رفيقى، دوست و آشنائى داريد که ميخواهيد ذهن او را روشن کنيد، خيلى خوب، آهسته به او بگوئيد. نگذاريد گفتنها و اظهار نظر کردنها ابتر و ناقص بماند. متأسفانه در مجالس ما از اوائل هم اين حالت بود که يک عدهاى وسط صحبتى، وسط حرفى، پرخاشگرانه صدا را بلند کنند و حرف بزنند. من يادم هست زمان رياست جمهورى يک بار رفتم مجلس براى يک موضوعى، يک سخنرانى در مجلس داشتم؛ سخنرانى طولانى و مفصلى هم شد. يکى از نمايندگان که با ما دوست هم بود، اما زاويه داشت ديگر - از لحاظ افکار سياسى، يک زاويهاى با ما داشت؛ که آن وقتها ميدانيد يک مقدارى برخوردها تند و تيز بود - از آن ته مجلس هى شروع کرد با صداى بلند حرف زدن؛ به قول آقايان پارازيت دادن. من ميگفتم خوب، برادر عزيز! من حرفهايم را ميزنم، شما هم قبول نکن؛ اينکه اشکالى ندارد. ساکت ميشد، اما بعد از يک لحظهاى باز صدايش را بلند ميکرد. او را بعد ديدم، گفتم شما چرا اينجورى ميکنيد؟ خوب، حرف را گوش کنيد؛ بعد هم بيائيد شما بايستيد آنجا - مجلس است، مال شماست - حرف خودتان را بزنيد. من که آمدم حرف بزنم، رئيس جمهورم، ميروم بيرون؛ مجلس در اختيار شماست؛ هرچه خواستيد، بگوئيد. گفت نه، نکتهاش اين است که شما وقتى ميگوئيد، در دل بعضىها اثر ميگذاريد؛ من ميخواهم از همين اثر جلوگيرى کنم! خوب، اين يک روشى است؛ اما به نظر من روش مجلس شوراى اسلامىِ مجمع نخبگان جامعهى اسلامى نيست."
+ نوشته شده در شنبه چهارم تیر ۱۳۹۰ ساعت 17:50 توسط دکتر محمدهادی یارایی
|
دندانپزشک و دانش آموخته اقتصاد