دیروز خبر ناگهانی انصراف دکتر باقری لنکرانی به نفع دکتر جلیلی بمب خبرهای رسانه ای بود. دکتر لنکرانی پس ‏از دیداری که با دکتر جلیلی داشت، با انتشار بیانیه ای انصراف خود را به نفع دکتر جلیلی اعلام نمود.‏ این در حالی بود که تنها چند روز قبل تر از این اقدام، علامه مصباح در جلسه شورای مرکزی جبهه پایداری، عبارات بی سابقه ‏ای درمورد ایشان به کار بردند که بعد از آن، برای افرادی که نظر علامه مصباح را بر مبنای تعابیری که مقام عظمای ولایت در ‏مورد این علامه بصیر فرموده اند، حجت شرعی برای خود می دانستند، به کلی حجت تمام شد و این افراد تمام قد عزم خود را در ‏حمایت و فعالیت برای رأی آوردن اصلح جزم کردند.‏ علامه مصباح در این دیدار این گونه اظهار داشتند : من در پیشگاه الهی شهادت می دهم در بین کسانی که در یازدهمین دوره ‏ریاست جمهوری کاندیدا شده اند جناب اقای دکتر لنکرانی ‏اصلح هستند و امیدوارم که این شهادت برگ زرینی درنامه 80 ‏ساله من باشد.‏ ایشان در بخشی دیگر از سخنان فرمودند : برخی از افرادی که کاندیدا شدند من به آنها ارادت دارم و آنها نور چشم من ‏محسوب می شوند اما برای این کار مناسب نیستند ولی ‏بینی وبین الله شهادت می دهم که روی زمین و زیر این آسمان کسی ‏اصلح از آقای لنکرانی نمی شناسم‎.‎   با این حال اما همانطور که دکتر لنکرانی، قبل تر گفته بود که رقابت درون گفتمانی را به صلاح نمی داند، از این رو شب ‏گذشته با انتشار بیانیه ای انصراف خود را به نفع جلیلی اعلام کرد.‏ این اقدام البته در ذهن افرادی که سیاست را در الگوهای غربی و منافقانه و غیر مؤمنانه ترسیم می کنند، بسیار جای تعجب ‏خواهد داشت. برای افرادی که از مدت ها قبل توپخانه های تخریب را به سمت لنکرانی گرفته بودند و به هر بهانه ای وی را ‏مورد هجمه قرار می دادند، نیز این اتفاق جای تعجب خواهد بود.‏ اقدام لنکرانی خط بطلانی بر فرضیه های اینگونه افراد که جبهه پایداری را متهم به حزب بازی و سیاسی بازی می کردند، ‏کشید و همچنین باعث شد ویژگی اصلح بودن وی با این اقدام عیان تر از همیشه گردد.‏ بگذریم...‏ دکتر لنکرانی با این اقدام مؤمنانه نشان داد که برخلاف تحلیل های مخالفانش، وی دلبستگی به عرصه قدرت ندارد و دغدغه ‏اصلی وی پیشبرد اهداف انقلاب و کم تر شدن هزینه ها برای نظام و تبیین گفتمان انقلاب اسلامی است. به جرئت می توان ‏گفت که دکتر لنکرانی با این اقدام خود، صحنه جدیدی در عرصه سیاست داخلی باز کرد که از وی، ذخیره ای برای آینده ‏انقلاب ساخت.‏ در بداهه امر، طبق قواعد بازی سیاسی بازان عصر، دکتر لنکرانی با وجود داشتن برنامه مدون، تیم قدرتمند همراه و همچنین ‏عقبه ایدئولوژیکی مانند مؤسسه پژوهشی امام خمینی که در رأس آن، مطهری زمان، علامه مصباح یزدی قرار گرفته است، عرصه را رها کرد، اما شاهد آنیم که وظیفه گرایی ایشان که ناشی از پیروی دقیق از منویات ولی فقیه و ‏استادی همچون علامه مصباح است، منجر به این اقدام قابل تحسین وی می گردد.‏ ذکر این نکته خالی از لطف نیست که تیم همراهی کننده دکتر لنکرانی در این عرصه و همچنین در عرصه تدوین برنامه دولت ‏یازدهم جبهه پایداری، افرادی بودند که در تدوین برنامه پنجم و سند چشم اندازف دخیل بودند. افرادی که در سابقه آن ها، معاونت ‏ریاست جمهوری، وزارت، نمایندگی مجلس و ... به چشم می خورد.‏ افرادی مانند آیت الله رجبی، قائم مقام علامه مصباح در مؤسسه پژوهشی امام خمینی؛ آیت الله فیاضی، از مدرسین درس خارج در ‏حوزه علمیه قم، دکتر پرویز داوودی، معاون اول دولت نهم؛ مهندس صادق محصولی، وزیر سابق کشور؛ دکتر محمد سلیمانی، ‏وزیر ارتباطات دولت نهم؛ دکتر مسعود میرکاظمی، وزیر سابق نفت؛ مهندس پرویز فتاح، وزیر سابق نیرو؛ اسکندری وزیر سابق جهاد کشاورزی، تقی پور وزیر سابق ارتباطات، حجت الاسلام ‏مرتضی آقاتهرانی ، حجت الاسلام سقای بی ریا، حجت الاسلام سید محمود نبویان، حجت الاسلام روح الله حسینیان، حجت الاسلام قاسم روانبخش، خانم دکتر ‏طبیب زاده، خانم آلیا، نادر طالب زاده، دکتر علویان معاون سابق وزارت بهداشت، حجت الاسلام بینازاده از بزرگان استان فارس....‏ دکتر داوودی چندی پیش در گفت و گو با صابرنیوز، لنکرانی را از میان تمام گزینه های محتمل برای ریاست جمهوری، اصلح ‏می دانست. دکتر سلیمانی در مورد لنکرانی گفته بود که وی با‎180 ‎‏ سفر استانی، با مشکلات کشور آشناست.‏   مهندس فتاح گفته بود که  که لنکرانی را اصلح می دانم و حاضرم برایش رأی جمع کنم. آیت الله ‏رجبی، هم وی را اصلح می دانسته. آیت الله فیاضی هم گفته بود که ایت الله مصباح اصلح را در لنکرانی متعین می دانند.‏ خانم دکتر طبیب زاده هم در مورد لنکرانی گفته بود که نكته مثبت وی اطاعت پذيري و خضوعش در برابر رهبرانقلاب است.‏ آقاتهرانی درباره وی گفته بود که آقای لنکرانی، انسانی اخلاقی، وارسته، مؤدب، با سواد، باهوش، با استعداد، کارآمد، ولایتمدار است، ایشان دیدشان و نگاهشان نسبت به ولایت فقیه و حضرت آقا فوق العاده است. به خاطر ویژگی هایی که در آقای لنکرانی وجود دارد، ایشان را اصلح می دانم و به ایشان رأی خواهم داد. ویژگی هایی را که باید در یک انسان خوب سراغ بگیریم در ایشان وجود دارد و لنکرانی فردی بسیار متواضع است وانسان وقتی با او می نشیند، با همه درجات علمی بالایی که دارد برخوردهایش مانند انسان های معمولی است و او اهل دنیا نیست.   سقای بی ریا هم درباره اش گفته بود که ولایتمداری لنکرانی، در رأس دینداری وی محرز است. روح الله حسینیان وی را تنها کسی می دانست که می تواند دربرابر فتنه های آینده بایستد. و در کنار اینها همرزمانش نیز از حضور وی در جبهه می گفتند و بزرگان استان فارس از محیط سالم و گرم خانوادگی اش می گفتند... از این دست تعاریف و تمجیدها، آن هم توسط انسان های تأثیرگذار در عرصه سیاست و با سوابقی درخشان، چه در فتنه، چه در ‏انحراف، چه در عرصه اجرایی، چه در عرصه فرهنگی و ... در مورد یک شخص در تاریخ سیاست بعد از انقلاب، جزء کم ‏نظیرهاست.‏ لنکرانی را می توان فردی دانست که بدون هوا و هوس قدرت، فقط بر اساس تکلیف به صحنه آمد و باز هم بر همان معیار و مبنا ‏از عرصه کناره گیری کرد. لنکرانی فردی است مهذب که تقوای وی گمشده صحنه سیاست امروز ایران اسلامی است. لنکرانی را می توان فرد اصلحی دانست که علی رغم نیاز مبرم کشور به وی، از این مسئولیت سنگین  چشم پوشی کرد. امیدواریم روزی او را در این جایگاه نظاره کنیم.   خلاصه اینکه لنکرانی با این اقدام نشان داد مردی است که اعمال و رفتارش به دور از هرگونه هوای نفس است و واقعا دلداده نظام و انقلاب است و برای خود کاری نمی کند و هر آنچه می کند برای اعتلا و پیشبرد جامعه اسلامی است. مردی است که مهمتر از داشتن تیم قوی و کارآمد و برنامه ایی مدون؛ به دور از هر گونه حب جاه است و تصمیماتش به دور از هر گونه منیت است و این امر مسئله ای است که از یک نگاه مهم تر از داشتن تیم و برنامه است و با وجود چنین افرادی است که می توان به تمدن بزرگ اسلامی رسید.   جمهوری اسلامی امروز یک ظرفیت جدید و قدرتمندی به نام دکتر باقری لنکرانی را کشف کرده است که می توان در آینده بر روی آن حساب ویژه ایی بازکرد.